Dichtheid per km2
Territoria per km²
Dichtheid
Dichtheid = territoria per jaar gedeeld door het Meijendel-oppervlak in dat jaar, volgens dezelfde berekening als de dashboardkeuze “Dichtheid per km2”.
Beschrijving
De Koningseider is ietsje kleiner dan de Eider. Het mannetje heeft in het broedseizoen een wel heel opvallend uiterlijk. Een rode snavel met een witte nagel gaat over in een vergroot, zwart omrand oranje voorhoofd. De lichtblauwig grijze kop heeft bleekgroene wangen. Verder is het lichaam zwart-wit met een rozewitte borst en zwarte vleugels. Aan de gele poten zitten donkere vliezen en zwarte nagels. Het vrouwtje lijkt op een vrouwtjeseidereend, met een kortere snavel, is kleiner en heeft een lichter verenkleed.
Koningseiders broeden binnen de poolcirkel langs noordelijke arctische kusten van Noord-Amerika, Azië en Europa, behalve IJsland en Scandinavië waar mogelijk sporadisch wordt gebroed (Dutchbirding). Het is de noordelijkst broedende eendensoort (met de IJseend). Ze verblijven in het broedseizoen nabij zoetwatermeren en -plassen op de toendra en trekken zelden ver het binnenland in.
Buiten het broedseizoen trekken ze meer de open zee op. 's Winters trekken Koningseiders verder zuidelijk tot Noordwest- en Noordoost-Amerika, de eilanden ten noorden van het Verenigd Koninkrijk, IJsland tot het Kamtsjatka-schiereiland, Noordoost-Rusland. In Nederland is het een zeer zeldzame dwaalgast. Sinds 1975 tot op heden (maart 2018) zijn 16 waarnemingen in Nederland vastgesteld.
Koningseiders broeden binnen de poolcirkel langs noordelijke arctische kusten van Noord-Amerika, Azië en Europa, behalve IJsland en Scandinavië waar mogelijk sporadisch wordt gebroed (Dutchbirding). Het is de noordelijkst broedende eendensoort (met de IJseend). Ze verblijven in het broedseizoen nabij zoetwatermeren en -plassen op de toendra en trekken zelden ver het binnenland in.
Buiten het broedseizoen trekken ze meer de open zee op. 's Winters trekken Koningseiders verder zuidelijk tot Noordwest- en Noordoost-Amerika, de eilanden ten noorden van het Verenigd Koninkrijk, IJsland tot het Kamtsjatka-schiereiland, Noordoost-Rusland. In Nederland is het een zeer zeldzame dwaalgast. Sinds 1975 tot op heden (maart 2018) zijn 16 waarnemingen in Nederland vastgesteld.