Mandarijneend

Van oorsprong is de Mandarijneend een Aziatische vogelsoort, die vanwege het fantastische broedkleed van de woerd veel als siervogel wordt gehouden. Buiten de balstperiode is de woerd overigens veel saaier van kleur.

Deze exotische verschijning komt plaatselijk voor, het gaat dan vaak om ontsnapte of verwilderde exemplaren.

In het wild broedende Mandarijneenden in Nederland worden sinds medio jaren '60 vastgesteld, voor het eerst in Meijendel in 1964. Dat is ruim voordat de VWG-Meijendel volgens de BMP-methode is gaan inventariseren, zodat dit verder niet in het overzicht tot uitdrukking komt. Wel wordt bij tijd en wijle een Mandarijneend gevonden tijdens de wintertellingen van de vogelwerkgroep.

De Mandarijneend is een exoot. Wereldwijd zijn exoten een van de belangrijkste oorzaken van de achteruitgang van de biodiversiteit. Het is niet bekend of het voorkomen van een dergelijke vogelsoort negatieve effecten op de Nederlandse natuur met zich meebrengt. Daarom heeft Sovon een rapport geschreven over het de mogelijke risico's van deze soort op inheemse soorten en op de biodiversiteit. Ook wordt een inschatting gemaakt van mogelijke ecologische, economische en/of sociale schade. Het rapport kan via deze link bij Sovon worden gedownload.

Uit collecties ontsnapte Mandarijneenden en hun nazaten broeden in Nederland vanaf ongeveer 1970. De landelijke aantallen zijn toegenomen van een tiental broedparen rond 1980 naar rond 250 in 2000 en nog wat meer daarna. De verspreiding kent zwartpunten op de noordoostelijke en zuidelijke Veluwe, in de Betuwe, op de Utrechtse Heuvelrug en in Midden-Limburg. Als bewoner van grote holen, bijvoorbeeld oude nesten van Zwarte Specht, komt de Mandarijneend ook in bossen voor, nabij bosvijvers of beken (bron: zie Sovon).

Kijk voor aantalsontwikkeling op (bron: zie Sovon).