Dichtheid per km2
Territoria per km²
Dichtheid
Dichtheid = territoria per jaar gedeeld door het Meijendel-oppervlak in dat jaar, volgens dezelfde berekening als de dashboardkeuze “Dichtheid per km2”.
Beschrijving
De Havikarend is een middelgrote arend met een spanwijdte van 145-165 cm. Een adulte vogel is bruin van boven met een witte vlek op de mantel en de onderzijde is licht crèmekleurig met een verticale streping. Aan de lichtbevederde poten zitten gele klauwen, de snavel is geel met een grijze punt.
In zweefvlucht steken de vleugelbochten naar voren waardoor de vleugelachterrand vrijwel recht is. Op de ondervleugel zit een brede donkere baan in een open V-vorm (met punt naar achteren). De staart is grijs met op de lichte onderstaart smalle dwarsstrepen en een donkere eindband. Een Havikarend is volwassen na de 5e winter, tot die leeftijd wisselt het kleed nogal en is determinatie lastig. De V-vormige zwarte vleugelbocht en baan op de ondervleugel zijn pas volledig op het adulte kleed.
De Havikarend is een standvogel. Het verspreidingsgebied loopt van Algerije en Portugal naar het oosten, via Italië en Griekenland naar het Midden-Oosten en verder via India naar Oost-China. Het gebied is nogal verbrokkeld. Op de Kleine Soenda-eilanden leeft een ondersoort: Aquila fasciata renschi.
Havikarenden leven in droog, niet te zwaar bebost berggebied. Ze broeden in Europa in Spanje en Portugal, Zuid-Italië en Griekenland, het dichtstbij gelegen broedgebied is in Zuid-Frankrijk. Ze nestelen op onbereikbare rotswanden of in hoge oude bomen. Ze bouwen een nest van takken met een doorsnee van wel 2 meter dat ze meerdere jaren gebruiken. Ze jagen op middelgrote zoogdieren en vogels en eten ook reptielen en aas.
Dwalende vogels worden zeer zelden in Nederland waargenomen, t/m 2017 slechts 3 erkende gevallen.
In zweefvlucht steken de vleugelbochten naar voren waardoor de vleugelachterrand vrijwel recht is. Op de ondervleugel zit een brede donkere baan in een open V-vorm (met punt naar achteren). De staart is grijs met op de lichte onderstaart smalle dwarsstrepen en een donkere eindband. Een Havikarend is volwassen na de 5e winter, tot die leeftijd wisselt het kleed nogal en is determinatie lastig. De V-vormige zwarte vleugelbocht en baan op de ondervleugel zijn pas volledig op het adulte kleed.
De Havikarend is een standvogel. Het verspreidingsgebied loopt van Algerije en Portugal naar het oosten, via Italië en Griekenland naar het Midden-Oosten en verder via India naar Oost-China. Het gebied is nogal verbrokkeld. Op de Kleine Soenda-eilanden leeft een ondersoort: Aquila fasciata renschi.
Havikarenden leven in droog, niet te zwaar bebost berggebied. Ze broeden in Europa in Spanje en Portugal, Zuid-Italië en Griekenland, het dichtstbij gelegen broedgebied is in Zuid-Frankrijk. Ze nestelen op onbereikbare rotswanden of in hoge oude bomen. Ze bouwen een nest van takken met een doorsnee van wel 2 meter dat ze meerdere jaren gebruiken. Ze jagen op middelgrote zoogdieren en vogels en eten ook reptielen en aas.
Dwalende vogels worden zeer zelden in Nederland waargenomen, t/m 2017 slechts 3 erkende gevallen.