Dichtheid per km2
Territoria per km²
Dichtheid
Dichtheid = territoria per jaar gedeeld door het Meijendel-oppervlak in dat jaar, volgens dezelfde berekening als de dashboardkeuze “Dichtheid per km2”.
Beschrijving
De Vale Gier is een forse vogel met een spanwijdte tot 2.8 meter. De vleugels zijn lang en breed met lichtbruine vleugeldekveren en donkere slagpennen. Hij is verder zandkleurig tot donkerbruin, kop en nek zijn wit en kort 'behaard' en hij heeft een witte kraag. De staart is relatief kort. De forse haaksnavel is grijs, net als de relatief korte poten.
Vale Gieren komen voor in delen van Zuid-Europa en van Noord-Afrika, het areaal gaat via de Balkan verder oostwaarts tot in Zuidwest-Azië. In Europa broeden ze in Zuid-Europese berggebieden. Vooral Spanje kent een grote populatie, en dankzij succesvolle herintroductie in de Franse en Italiaanse Alpen komt de soort daar nu ook weer volop voor.
De Vale Gier is een aaseter met een uitstekend gezichtsvermogen die al vliegend zoekt naar karkassen. Foeragerende gieren houden elkaar goed in de gaten en als één gier voedsel vindt, vliegt de rest mee naar beneden. Een Vale Gier kan zelf overigens geen kadavers openscheuren en moet bij een 'vers' lijk wachten op andere dieren die het karkas aanvreten. Door zijn lange nek zonder veren kan een gier zijn kop relatief ver in een kadaver steken, met name de zachtere delen worden gegeten.
Omdat boeren dood vee normaliter niet in het veld laten liggen, werden de gieren in Europa in het kader van de herintroductie tot 2007 bijgevoerd. Maar ingevolge EU-richtlijnen (in verband met de gekke-koeienziekte) mogen boeren nergens meer karkassen laten liggen en sindsdien hebben Vale Gieren beduidend meer moeite om voedsel te vinden.
Af en toe worden Vale Gieren ook in Nederland waargenomen, vaak als gevolg van voedselschaarste in het zuiden of door gunstige zuidenwinden. Ze zweven dan hoog op de zuidelijke bovenwinden naar het noorden en worden tot in Friesland en Groningen gezien. Het aantal bevestigde waarnemingen uit de 20ste eeuw is beperkt, slechts 11. Na 2000 wordt de vogel vaker gezien, mogelijk houdt dit verband met de succesvolle herintroductie. Het is opmerkelijk dat de soort in 1997-2011 vrijwel elk jaar in vooral juni werd gezien, vaak in groepen die een nachtje bleven om dan vrij snel weer zuidwaarts te vertrekken (bron: Dutchbirding).
Vale Gieren komen voor in delen van Zuid-Europa en van Noord-Afrika, het areaal gaat via de Balkan verder oostwaarts tot in Zuidwest-Azië. In Europa broeden ze in Zuid-Europese berggebieden. Vooral Spanje kent een grote populatie, en dankzij succesvolle herintroductie in de Franse en Italiaanse Alpen komt de soort daar nu ook weer volop voor.
De Vale Gier is een aaseter met een uitstekend gezichtsvermogen die al vliegend zoekt naar karkassen. Foeragerende gieren houden elkaar goed in de gaten en als één gier voedsel vindt, vliegt de rest mee naar beneden. Een Vale Gier kan zelf overigens geen kadavers openscheuren en moet bij een 'vers' lijk wachten op andere dieren die het karkas aanvreten. Door zijn lange nek zonder veren kan een gier zijn kop relatief ver in een kadaver steken, met name de zachtere delen worden gegeten.
 |
| Vale Gieren wachten bij een voederbak tot de Raaf een kadaver aanvreet. Foto genomen in 2006 nabij Remuzat, Zuid-Frankrijk.
Foto: www.bosfoto.nl. Klik voor een vergroting. |
Af en toe worden Vale Gieren ook in Nederland waargenomen, vaak als gevolg van voedselschaarste in het zuiden of door gunstige zuidenwinden. Ze zweven dan hoog op de zuidelijke bovenwinden naar het noorden en worden tot in Friesland en Groningen gezien. Het aantal bevestigde waarnemingen uit de 20ste eeuw is beperkt, slechts 11. Na 2000 wordt de vogel vaker gezien, mogelijk houdt dit verband met de succesvolle herintroductie. Het is opmerkelijk dat de soort in 1997-2011 vrijwel elk jaar in vooral juni werd gezien, vaak in groepen die een nachtje bleven om dan vrij snel weer zuidwaarts te vertrekken (bron: Dutchbirding).