Drieteenmeeuw

De Drieteenmeeuw is een middelgrote meeuw ongeveer even groot als een Stormmeeuw. In zomerkleed lijkt de adulte vogel daar ook op, vooral wit met grijze bovenvleugels. Opvallend aan de Drieteenmeeuw zijn de wat korte zwarte poten en gele snavel. Die poten hebben overigens lange en scherpe nagels die goed van pas komen bij het nestelen. Hij is vooral op zee te vinden, daar zwerft hij het hele jaar rond. Soms komt hij aan de kust en dan vooral om te broeden. De Drieteenmeeuw heeft een karakteristieke roep waar ook z'n Engelse naam van komt, Kittiwake.

Drieteenmeeuwen broeden in dichtbevolkte kolonies op steile kliffen. Daar bouwen ze een komvormig nest van zeewier en dat plakken ze met modder aan de vaak smalle richels vast. Soms worden ze ook op hoge gebouwen aangetroffen en ze nestelen sinds 2000 op olieplatforms in de Zuidelijke Noordzee op het Nederlands Continentaal Plat, op meer dan 65 km uit de kust. Daarbij gaat het om enkele tientallen broedparen, maar jaarlijkse tellingen zijn niet goed mogelijk. De vestiging kan gestimuleerd zijn doordat Britse broedvogels na enkele mislukte seizoenen nieuwe locaties gingen zoeken (Sovon).

Langs de kust zijn Drieteenmeeuwen vooral in het winterhalfjaar te zien. Trekkers passeren soms al vanaf augustus, maar de piek ligt in november, soms duizenden vogels per dag. Daarna nemen de aantallen gewoonlijk weer fors af. Een duidelijke voorjaarstrek ontbreekt. Waarnemingen buiten de zoute wateren zijn schaars tot uiterst zeldzaam.

In Europa is sprake van een scherpe daling in aantallen, vermoedelijk door overbevissing en opwarming van de zee als gevolg van klimaatverandering waardoor vis onvoldoende voorradig is. In Nederland staat de soort op de Rode Lijst van broedvogels omdat een kleine populatie op boorplatforms weet te nestelen. Het Friese Front is een gebied met een gunstige voedselsituatie voor deze meeuw (bron: Vogelbescherming Nederland ).