Zilvermeeuw

De Zilvermeeuw is op de Kokmeeuw na de meest algemene meeuwensoort van de kust en het binnenland. Het is een grote meeuw met grijze bovendelen, roze poten en een gele snavel met oranjerode vlek (bij adulte vogels). Het is hoofdzakelijk een standvogel, hoewel noordelijke broedvogels langs de kust naar het zuiden afzakken en ook als wintergast in ons land verblijven.

De ontwikkeling van jong tot volwassen Zilvermeeuw verloopt in verschillende verenkleed-stadia. Er zijn vier gedaanten waarin de soort zich voordoet. Juveniele Zilvermeeuwen zijn overwegend grijsbruin, naarmate ze ouder worden gaan ze steeds meer op de volwassen vogels lijken. In alle stadia heeft de Zilvermeeuw roze poten, het belangrijkste verschil met de sterk gelijkende Geelpootmeeuw.

Het zijn alleseters met een natuurlijk menu van zeebanket, regenwormen, emelten, insecten en jonge vogels. Ze breken mosselschelpen open door ze uit de lucht op een harde ondergrond te laten vallen. Dit menu wordt aangevuld met menselijk afval als brood, patat en etensresten dat verzameld wordt op vuilstortplaatsen.

Zilvermeeuwen zijn koloniebroeders, vooral langs de zeekust. In stedelijk gebied broeden ze ook op de grintdaken van woonblokken. In duingebieden maken ze hun nest op de grond. Het vrij grote nest is vaak een kuil in de grond, het wordt met wat natuurlijk material bekleed. Beide ouders broeden de 3 eieren uit en voeden de jongen op.

De afname van het aantal broedparen Zilvermeeuw komt op het conto van de Vos en door verminderd voedselaanbod (afdekken vuilstorten). Grondnesten zoals die van de Zilvermeeuw zijn immers gemakkelijk te vinden door natuurlijke vijanden als ratten en vossen, waardoor het broedsucces nogal eens laag uitvalt (bron: zie vogel.asp r398).

Door de (terug)komst van de vos in de duinen is de Zilvermeeuw eind jaren '80 als broedvogel in Meijendel (èn de gehele Hollandse duinstreek) verdwenen. Om dezelfde reden zijn ook kolonies verdwenen van ander meeuwensoorten zoals Kleine Mantelmeeuw en Kokmeeuw. Bedenk daarbij overigens dat de afwezigheid van de vos vòòr 1980 in Meijendel een onnatuurlijke situatie was.