Dichtheid per km2
Territoria per km²
Dichtheid
Dichtheid = territoria per jaar gedeeld door het Meijendel-oppervlak in dat jaar, volgens dezelfde berekening als de dashboardkeuze “Dichtheid per km2”.
Beschrijving
Met zijn karmijnrode pak lijkt de Haakbek wat op een Grote Kruisbek, maar het rood is meer rood in het spectrum dan het oranjerood van de Grote Kruisbek. Op de flanken, onder de vleugels is grijs zichtbaar omdat de veren aan de basis grijs zijn. De vleugels zijn zwart met twee witte strepen, de staart is gevorkt en ook zwart. De snavel heeft wel een haak maar is niet gekruisd. Het is een forse vogel, groter dan de Grote Kruisbek, en de grootste vinkachtige, van het formaat Lijster. Het vrouwtje is geelgroen waar het mannetje rood is.
De (nominaat) Haakbek is standvogel in het noorden van Scandinavië, Finland en het Kola Schierland, en dan verder oostwaarts naar Midden-Siberië. Andere ondersoorten (er zijn er 10) gaan verder oostelijk tot in Kamtsjatka en in geheel noordelijk Noord-Amerika. Het leefgebied bestaat uit naaldwouden (oude sparren) in zowel het laagland als in berggebieden (tot 3000 m) en het subarctisch gebied. Buiten de broedtijd is de Haakbek minder aan naaldbos gebonden, vergroot het spreidingsgebied en bezoekt ook gemengde bossen, vaak met besdragende struiken als ondergroei.
Het hoofdbestanddeel van het voedsel van de Haakbek is plantaardig, varierend van bessen en zaden tot knoppen en scheuten van naaldhout. ’s Zomers eten ze ook insecten. Het nest komt in een vork of op de zijtak van een den of (meestal) een spar.
De Haakbek is een zeer zeldzame dwaalgast in Nederland. Van begin vorige eeuw tot 2018 zijn in ons land 7 waarnemingen goedgekeurd, waarvan bijna de helft in november 2004. De waarnemingen van 2004 volgden op een van de grootste invasies ooit in het zuiden van Scandinavië met record-aantallen in Denemarken (bron: Dutchbirding).
De (nominaat) Haakbek is standvogel in het noorden van Scandinavië, Finland en het Kola Schierland, en dan verder oostwaarts naar Midden-Siberië. Andere ondersoorten (er zijn er 10) gaan verder oostelijk tot in Kamtsjatka en in geheel noordelijk Noord-Amerika. Het leefgebied bestaat uit naaldwouden (oude sparren) in zowel het laagland als in berggebieden (tot 3000 m) en het subarctisch gebied. Buiten de broedtijd is de Haakbek minder aan naaldbos gebonden, vergroot het spreidingsgebied en bezoekt ook gemengde bossen, vaak met besdragende struiken als ondergroei.
Het hoofdbestanddeel van het voedsel van de Haakbek is plantaardig, varierend van bessen en zaden tot knoppen en scheuten van naaldhout. ’s Zomers eten ze ook insecten. Het nest komt in een vork of op de zijtak van een den of (meestal) een spar.
De Haakbek is een zeer zeldzame dwaalgast in Nederland. Van begin vorige eeuw tot 2018 zijn in ons land 7 waarnemingen goedgekeurd, waarvan bijna de helft in november 2004. De waarnemingen van 2004 volgden op een van de grootste invasies ooit in het zuiden van Scandinavië met record-aantallen in Denemarken (bron: Dutchbirding).