Dichtheid per km2
Territoria per km²
Dichtheid
Dichtheid = territoria per jaar gedeeld door het Meijendel-oppervlak in dat jaar, volgens dezelfde berekening als de dashboardkeuze “Dichtheid per km2”.
Beschrijving
De Engelse Kwikstaart komt hoofdzakelijk voor op de Britse eilanden, maar ook langs onze kust. Het is een zomergast die overwintert in Afrika; tijdens de migratie trekken ze in kleine aantallen door Nederland.
Deze Kwikstaart broedt incidenteel in Nederland, langs de kust. Begin jaren zeventig werden broedkolonies in de bollenstreek tussen Wassenaar en Hillegom en populaties in Overflakkee, de Noordhollandse bollenstreek en westelijk Zeeuws-Vlaanderen aangetoond. Dit overlapt langs de oostrand het broedgebied van de Gele Kwikstaart.
Het zijn insecteneters. Bij voorkeur foerageren ze in lage vegetatie of op de grond. Ze zijn vaak te zien tussen grazend vee, ze rennen en fladderen dan achter allerlei insecten aan die door deze grote dieren worden opgejaagd.
De Engelse Kwikstaart (soms Engelse Gele Kwikstaart) lijkt sterk op 'onze' Gele Kwikstaart (Motacilla flava), ook in gedrag. Hij werd lange tijd beschouwd als één van de vele ondersoorten van de Gele Kwikstaart, maar is hiervan recent afgesplitst (bron: Vogelbescherming Nederland ). Het verschil met 'onze' Gele Kwikstaart zit in de koptekening van het mannetje. Bij de Engelse Kwikstaart ontbreekt het grijs op de kop, de oogstreep is geel en de kop is verder groenig bruin op de plaatsen waar de 'onze' Gele Kwikstaart grijs is.
Kijk onder 'Broedsucces' voor een volledig overzicht van ondersoorten.
Deze Kwikstaart broedt incidenteel in Nederland, langs de kust. Begin jaren zeventig werden broedkolonies in de bollenstreek tussen Wassenaar en Hillegom en populaties in Overflakkee, de Noordhollandse bollenstreek en westelijk Zeeuws-Vlaanderen aangetoond. Dit overlapt langs de oostrand het broedgebied van de Gele Kwikstaart.
Het zijn insecteneters. Bij voorkeur foerageren ze in lage vegetatie of op de grond. Ze zijn vaak te zien tussen grazend vee, ze rennen en fladderen dan achter allerlei insecten aan die door deze grote dieren worden opgejaagd.
De Engelse Kwikstaart (soms Engelse Gele Kwikstaart) lijkt sterk op 'onze' Gele Kwikstaart (Motacilla flava), ook in gedrag. Hij werd lange tijd beschouwd als één van de vele ondersoorten van de Gele Kwikstaart, maar is hiervan recent afgesplitst (bron: Vogelbescherming Nederland ). Het verschil met 'onze' Gele Kwikstaart zit in de koptekening van het mannetje. Bij de Engelse Kwikstaart ontbreekt het grijs op de kop, de oogstreep is geel en de kop is verder groenig bruin op de plaatsen waar de 'onze' Gele Kwikstaart grijs is.
Kijk onder 'Broedsucces' voor een volledig overzicht van ondersoorten.
Voorkomen
Broedgevallen van de Engelse Kwikstaart komen bijna alleen voor in de kuststreek, met de nadruk op de Zuid-Hollandse Bollenstreek. Dit vormt onderdeel van het broedgebied van de Franse westkust tot in Noord-Duitsland, dat overigens getalsmatig in het niet valt bij de aantallen op de Britse Eilanden. De Engelse Kwikstaart gold tot ongeveer 1970 als een zeldzame broedvogel. Later bleken er toch meer te broeden in de kuststreek, tot zo'n 150-200 paren (schatting: 1975). Tegenwoordig broeden er hooguit enkele tientallen paren in Nederland [25-40 (2008-2011)]. De oorzaak is waarschijnlijk dat de Britse bronpopulatie afneemt (bron: zie vogel.asp r398).
Alle vier broedgevallen in Meijendel werden in K74 vastgesteld. Dat is "De Klip", in vroeger tijden een bloembollenveld.
Alle vier broedgevallen in Meijendel werden in K74 vastgesteld. Dat is "De Klip", in vroeger tijden een bloembollenveld.
Vogelkenmerken
Ecologische vogelgroepen: Vogels van pionierbegroeiingen. Rode Lijst: RL: Gevoelig. Oranje Lijst: geen. Vogelrichtlijn: geen
Achtergrond
Engelse vs Gele Kwikstaart en ondersoorten
In Europa zijn diverse, regionaal bepaalde, ondersoorten van de Gele Kwikstaart, elk met een eigen koppatroon. Deze vormen worden door sommige auteurs ook als aparte soort beschouwd, maar ze staan als 10 ondersoorten op de IOC World Bird List. Mannetjes van alle (onder)soorten en vormen zijn in het voorjaar goed te onderscheiden. In overlappende broedarealen komen vaak hybriden voor.Ook de Engelse Kwikstaart werd als een ondersoort van de Gele Kwikstaart (Motacilla flava) beschouwd, maar is hiervan afgesplitst en wordt nu als een aparte soort gezien (Motacilla flavissima).
In de nieuwsbrief van VBNL van mei 2017 staat een artikel over de verschillen tussen de diverse geelgekleurde kwikstaarten.
Dit overzicht is overgenomen uit de ANWB Vogelgids van Europa.Bescherming
Sinds midden jaren zeventig is het broedareaal in NL meer dan gehalveerd. De oppervlakte broedhabitat (bollenvelden) is in theorie toegenomen, maar verdichting van de bebouwing (meer kassen) is nadelig voor deze in open landschappen broedende soort. De rol van veranderingen in de bollenteelt en de invloed van gifgebruik is onbekend (bron: Vogelbescherming Nederland ). De Engelse Kwikstaart staat daarom op de Rode Lijst. Ook in Engeland is sprake van een forse achteruitgang van de soort. Daar worden veel graslanden omgezet in bouwlanden. Ook daar staat deze soort op de rode lijst.