Grote Pieper

De Grote Pieper is een typische pieper, maar aan de hand van enkele kenmerken goed te onderscheiden. Het is de grootste pieper in Nederland, enkele centimeters groter dan de algemeen voorkomende Graspieper. Hij heeft relatief lange poten en -mits goed zichtbaar- een zeer lange achternagel.

Hij heeft een vrij donker gestreepte mantel en rug, de onderzijde is licht. De borst is beige tot bruin en heeft een smalle band met dunne streepjes, de flanken zijn niet gestreept (net als bij de Duinpieper, overige piepers wel gestreepte flanken). Kin en keel zijn licht crèmekleurig met een lange, donkere baardstreep.

Grote Piepers broeden in Zuid-Siberië, Mongolië en Midden- en Oost-China. Om te overwinteren trekken ze naar Oost-India en het zuidelijk vasteland van Azië. Een klein gedeelte zwaait daarbij af naar het westen en wordt in West-Europa gezien. Zo is deze soort in ons land een zeldzame doortrekker, meestal van september tot november. Ze landen echter nauwelijks, vaker worden ze tijdens de overvlucht roepend gehoord met een vrij luid en krassend 'pschie!'. Bij het vogelringstation Meijendel is in de periode 2000-2016 éénmaal een Grote Pieper in de mistnetten gevangen.