Dichtheid per km2
Territoria per km²
Dichtheid
Dichtheid = territoria per jaar gedeeld door het Meijendel-oppervlak in dat jaar, volgens dezelfde berekening als de dashboardkeuze “Dichtheid per km2”.
Beschrijving
De Sperweruil heeft het formaat van een Ransuil. De kop is relatief klein voor een uil en de Sperweruil heeft geen oorpluimen. De bevedering van de tenen is bontachtig. Mede dankzij een lange, wigvormige staart en korte vleugels is een Sperweruil een wendbare jager, vergelijkbaar met de Sperwer of Havik. De fijne dwarsbandering op de onderzijde heeft veel weg van het verenpatroon van (de Havik) of een vrouwtje Sperwer. Snavel en ogen zijn lichtgeel.
Sperweruilen zijn standvogels in de boreale wouden, hoofdzakelijk in de noordelijke taiga tot aan de boomgrens. Het leefgebied bestaat uit zeer open naaldwouden alswel open gemengd bos, afgewisseld met open vlaktes van hoogveen of kaalslag. Het nest van takken en twijgen wordt meestal boven op een afgebroken oude den of spar gebouwd, zo'n 5 m boven de grond. Het vrouwtje broedt volcontinue terwijl het mannetje in de verzorging zit. Als er jongen zijn jaagt het vrouwtje en bewaakt de man het nest met jongen.
De Sperweruil is overdag en in de schemering actief, a-typisch voor een uil. Hij jaagt hoofdzakelijk (90%!) op (rosse) woelmuizen, maar soms ook op andere kleine knaagdieren of vogels.
In Nederland is de Sperweruil een zeer zeldzame dwaalgast. Tijdens jaren waarin de woelmuizenpopulatie ineenstort maken de uilen zeer grote omzwervingen, hetgeen kan leiden tot invasies in Zuid-Scandinavië en Midden-Europa. Er zijn tussen 1900 en 2018 vier maal Sperweruilen in Nederland waargenomen, de laatste keer eind 2013, begin 2014 in Zwolle. Deze uil was is een tijd lang goed waarneembaar en heeft vele honderden vogelaars aangetrokken. Bekijk foto's en video's via deze link. Waarnemingen van deze soort moeten door de Commissie Dwaalgasten Nederlandse Avifauna (CDNA) beoordeeld worden.
Sperweruilen zijn standvogels in de boreale wouden, hoofdzakelijk in de noordelijke taiga tot aan de boomgrens. Het leefgebied bestaat uit zeer open naaldwouden alswel open gemengd bos, afgewisseld met open vlaktes van hoogveen of kaalslag. Het nest van takken en twijgen wordt meestal boven op een afgebroken oude den of spar gebouwd, zo'n 5 m boven de grond. Het vrouwtje broedt volcontinue terwijl het mannetje in de verzorging zit. Als er jongen zijn jaagt het vrouwtje en bewaakt de man het nest met jongen.
De Sperweruil is overdag en in de schemering actief, a-typisch voor een uil. Hij jaagt hoofdzakelijk (90%!) op (rosse) woelmuizen, maar soms ook op andere kleine knaagdieren of vogels.
In Nederland is de Sperweruil een zeer zeldzame dwaalgast. Tijdens jaren waarin de woelmuizenpopulatie ineenstort maken de uilen zeer grote omzwervingen, hetgeen kan leiden tot invasies in Zuid-Scandinavië en Midden-Europa. Er zijn tussen 1900 en 2018 vier maal Sperweruilen in Nederland waargenomen, de laatste keer eind 2013, begin 2014 in Zwolle. Deze uil was is een tijd lang goed waarneembaar en heeft vele honderden vogelaars aangetrokken. Bekijk foto's en video's via deze link. Waarnemingen van deze soort moeten door de Commissie Dwaalgasten Nederlandse Avifauna (CDNA) beoordeeld worden.