Zwartkopgors

Behalve de zwarte kop en de kastanjebruine mantel is de Zwartkopgors man hoofzakelijk geel. Zijn vleugels zijn donker met lichte veerranden, de staart heeft geen wit. Hij is globaal net zo groot als een Geelgors met een wat langere snavel en staart. Het vrouwtje is veel minder uitbundig gekleurd en heeft een grijzige kopkap die op de kruin licht gestreept is. Het mannetje valt graag op want zit vaak bovenop een struik of andere opvallende zangpost, het vrouwtje gedraagt zich veel onopvallender.

Klik foto voor vergroting.Link naar de site

Zwartkopgorzen zijn trekvogels die broeden van zuidoostelijk Frankrijk, Italië en Zuidoost-Europa oost tot in West-Iran. Ze hebben een voorkeur voor open en droog gebied met verspreid wat struiken en bomen, en ook wijn- en boomgaarden voldoen aan de eisen. Het nest is een kom bekleed met haar, in een struik, op of vlak boven de grond. Beide ouders broeden de eieren uit en verzorgen de jongen. Zwartkopgorzen fourageren op de grond of in de struiken, het voedsel bestaat hoofdzakelijk uit zaden en ook insecten voor de jongen.

Na de broedtijd trekken Zwartkopgorzen massaal naar India om te overwinteren. Zwervende vogels schieten dan door tot in het Verre Oosten, maar worden ook tot in Noorwegen aangetroffen. Heel zelden wordt een dwalende Zwartkopgors in Nederland waargenomen. De meeste gevallen dateerden van het late voorjaar. In de periode 1962-2017 waren 17 goedgekeurde waarnemingen, waarvan 10 in het kustgebied. De laatste was in Rotterdam in mei 2017 (bron: Dutchbirding).