Dichtheid per km2
Territoria per km²
Dichtheid
Dichtheid = territoria per jaar gedeeld door het Meijendel-oppervlak in dat jaar, volgens dezelfde berekening als de dashboardkeuze “Dichtheid per km2”.
Beschrijving
Een Wilgengors is net zo groot als een Rietgors. Het fraaie broedkleed van het mannetje bestaat uit een kastanjebruine bovenzijde, borstband en kruin en een gele onderzijde. Kop en keel zijn zwart, de vleugels donkerbruin en de staart bruinzwart. Het vrouwtje heeft in het broedkleed een lichtere, geelbruine bovenzijde en kop. In winterkleed blijven de contouren van het zomerkleed van de man herkenbaar, maar verdwijnen de kastanjebruine tinten en wordt het zwart op de kop grijs.
Wilgengorzen broeden van Finland oostwaarts tot in Oost-Siberië en zuid tot in Mongolië. Ze broeden in open bossen met struiken, op moerassig terrein en weilanden met bomen en struiken, vooral wilgen en berken, nabij water. Ze overwinteren in Zuidoost-Azië, in grote groepen die foerageren in cultuurland zoals rijstvelden en rietvelden.
De aantallen in het gehele broedgebied zijn sinds 1980 door bejaging en consumptie, vooral in China, met 84-95% achteruit gegaan en het broedgebied is met 5000 km oostwaarts ingekrompen zodat de soort als broedvogel is verdwenen uit Finland, Europees Rusland en het westelijke deel van Siberië tot aan het Baikalmeer. Het is een zeer zeldzame dwaalgast in West-Europa, in ons land zijn slechts 14 waarnemingen bevestigd tussen 1963 en 2010 (bron: Dutchbirding).
Wilgengorzen broeden van Finland oostwaarts tot in Oost-Siberië en zuid tot in Mongolië. Ze broeden in open bossen met struiken, op moerassig terrein en weilanden met bomen en struiken, vooral wilgen en berken, nabij water. Ze overwinteren in Zuidoost-Azië, in grote groepen die foerageren in cultuurland zoals rijstvelden en rietvelden.
De aantallen in het gehele broedgebied zijn sinds 1980 door bejaging en consumptie, vooral in China, met 84-95% achteruit gegaan en het broedgebied is met 5000 km oostwaarts ingekrompen zodat de soort als broedvogel is verdwenen uit Finland, Europees Rusland en het westelijke deel van Siberië tot aan het Baikalmeer. Het is een zeer zeldzame dwaalgast in West-Europa, in ons land zijn slechts 14 waarnemingen bevestigd tussen 1963 en 2010 (bron: Dutchbirding).