Kleine Karekiet

De Kleine Karekiet is een zomervogel vanaf april, in oktober vliegt hij terug naar het overwinteringsgebied in tropisch Oost-Afrika. Het is een echte moerasbewoner met een voorkeur voor rietlanden en -kragen met overjarig riet in niet al te diep water zoals die in verlandingszones voorkomen.

Een belangrijk kenmerk van deze onopvallende vogel is dat er nauwelijks opvallende kenmerken zijn… De bovenzijde is bruin, buik en borst zijn bruinachtig wit. Heel bekend is zijn wat krassende lied, waarin hij regelmatig zijn naam laat horen: 'karre-karre-kiet-kiet', soms afgewisseld met immitaties van andere soorten. Dán wordt het goed luisteren geblazen, want de uiterlijk zeer gelijkende Bosrietzanger doet iets dergelijks, maar is veel beter in het immiteren en doet dat veel uitbundiger. Het biotoop helpt dan ook bij het determineren: de Kleine Karekiet zit vooral in een rietbiotoop, daar hipt hij rusteloos langs de riestengels heen en weer. De Bosrietzanger kiest een iets drogere omgeving, met rijshout en wilgetenen of elzenbosjes in broeklanden.

Het vrouwtje KK bouwt een komvormig nest tussen de rietstengels. De 4-5 eieren worden door beide ouders bebroed en ze verzorgen samen de jongen. De Koekoek kiest nogal eens het nest van de Kleine Karekiet om haar ei in te leggen.

Een Kleine Karakiet voedt zich met insecten en hun larven, spinnetjes, soms vlierbessen.

De schatting van het aantal broedparen in Nederland in 2000 varieert van 150.000 tot 250.000 (bron: zie vogel.asp r398). Goed beheer van rietvelden alsmede de kwaliteit van het water zijn van belang, door voedselrijker water neemt de rietgroei toe.

Deze vogel verschijnt als regelmatige broedgast voor het eerst in Meijendel in 1964, dat hangt waarschijnlijk samen met het voorkomen van riet. Tussen het midden van de jaren tachtig en negentig is de populatie stabiel op een hoogtepunt, maar vanaf 1995 daalt de populatie gestaag. Als mogelijke oorzaak wordt in het jaarverslag 2012 begrazing genoemd, waardoor rietbiotoop wordt aangestast. Evenzo zijn Grauwe Ganzen liefhebbers van opkomend riet en speelt de explosieve toename van die soort sinds 1996 een rol in het minder beschikbaar zijn van geschikt riet.