Bosrietzanger

Als vroeg in de ochtend uit weelderige vegetatie met veel kruidachtige gewassen een schier eindeloze stroom van vogelgeluiden klinkt met veel imitaties en kanarieachtige rollers, dan zit daar waarschijnlijk een Bosrietzanger te zingen. Niet zelden zitten er Afrikaanse soorten tussen de imitaties! Deze zanger lijkt sprekend op de Kleine Karekiet en is vooral door die tomeloze zang en de habitat van zijn ‘tweelingbroer’ te onderscheiden. Deze Rietzanger is ietsje grijzer bruin dan de roodbruine Kleine Karekiet.

Deze zomergast overwintert in Oostelijk Afrika tot in Namibië en Zambia. Hij komt pas vanaf eind april terug uit zijn overwinteringsgebied. Hij zoekt dan een middelhoog en ruig biotoop, liefst een combinatie van struiken, bomen en opgaande kruiden zoals brandnetels, wilgenroosje, kattenstaart en fluitekruid zodat hij zijn nest goed kan bevestigen. In tegenstelling tot de Kleine Karekiet is de Bosrietzanger alleen bij riet te vinden als dat op tamelijke droge grond staat.

Bosrietzangers bouwen een komvormig nest van gras en stengels dat met een soort hengsel aan stevige stengels van de kruidenvegetatie hangt. Er komen 3-6 eieren in te liggen die door beide ouders worden bebroed. Ze brengen de jongen samen groot. In de regel is er slechts één legsel. Deze soort wordt door de Koekoek geparasiteerd.

De Bosrietzanger heeft, zoals gezegd in tegenstelling tot de Kleine Karekiet, een voorkeur voor drogere biotopen. Maar dit zijn vaak delen die soms al in mei, en vooral in de zomer gemaaid worden. Omdat Bosrietzangers zo laat in het voorjaar broeden (de eerste vogels arriveren begin mei, maar tot eind juni kunnen ze zich nog vestigen) en omdat de nesten klein zijn en goed verborgen, gaan vaak veel nesten en jongen verloren.

De Bosrietzanger voedt zich met insecten en hun larven en met spinnetjes.

De dichtheden van de Bosrietzanger op de kleigronden zijn veel hoger dan op de zandgronden. In zeer bosrijke omgeving hebben ze weinig te zoeken. Als pioniervogel profiteert deze soort snel en soms massaal van tijdelijk beschikbare biotopen. De aantallen wisselen daarom per gebied vaak sterk van jaar tot jaar. Landelijk gezien vertonen de aantallen geen duidelijke ontwikkeling. In Nederland zijn eind vorige eeuw 70.000 tot 110.000 paren vastgesteld. Vooral in Laag-Nederland breidt de Bosrietzanger haar areaal nog steeds uit (bron: zie vogel.asp r398).

In Meijendel is na een piek eind jaren tachtig het aantal territoria geleidelijk gedaald tot (gemiddeld) een paar dozijn.