Grote Zilverreiger

Deze spierwitte reiger is net als de meeste reigersoorten veelal langs of nabij water te vinden. Ondiepe sloten hebben de voorkeur, daar zoekt hij naar iets eetbaars. Daarbij is hij zeker niet kieskeurig, ook muizen en mollen komen voor in het dieet. Deze reiger broedt in kolonies aan grote, niet al te diepe meren, die in Nederland vooral in de Oostvaardersplassen te vinden zijn; daar concentreert de Nederlandse broedpopulatie zich ook nu nog.

De Grote Zilverreiger is in de 18e eeuw uit Nederland verdwenen. Vooral de jacht om de fraaie veren tijdens de broedtijd werden de soort funest. Pas in 1975 werden ze weer gesignaleerd en een paar jaar later in de Oostvaardersplassen de eerste broedgevallen vastgesteld. Geleidelijk aan wordt deze statige vogel wederom een normale verschijning in het landschap. Ze blijken verrassend vorstbestendig te zijn, en op sommige plaatsen zijn ze zelfs talrijker dan Blauwe Reigers.

Steeds vaker blijft deze zomergast ook tijdens de winter in ons land. De toenemende broedpopulaties van Grote Zilverreigers elders in Europa leiden tot deze aanwezigheid buiten de broedtijd; waarschijnlijk komen deze vogels uit het oosten. De landelijke aantallen zijn het hoogst in oktober maar blijven de hele winter op een hoog peil. De verspreiding is dan heel ruim, met uitzondering van de zoute gebieden waar deze reiger relatief schaars is. In waterrijke poldergebieden en grote wetlands verblijven vaak meer dan 100 Grote Zilverreigers. Tellingen op gemeenschappelijke slaapplaatsen geven aan dat er landelijk meer dan 2500 exemplaren overwinteren. Strenge vorst leidt tot verplaatsingen en nieuwe concentraties bij open water, maar niet tot grote sterfte zoals bij de Kleine Zilverreiger (bron: Sovon ).

In Limosa (85: 82-90) is een artikel verschenen over de spectaculaire toename van overwinterende Grote Zilverreigers. Dit artikel is te vinden op Sovon.

De Nederlandse populatie broedende Grote Zilverreigers was in 2012 160 paren groot, voornamenlijk geconcentreerd in de Oostvaardersplassen. In 2016 telt de broedpopulatie 320-340 paren. De mogelijkheden voor verdere uitbreiding van de populatie zijn niet onverdeeld gunstig vanwege gebrek aan rietmoerassen.