Raaf

De Raaf is de grootste zangvogel in Nederland, zelfs groter dan de Buizerd! En inderdaad, alle kraaiachtigen, dus ook de Raaf, behoren tot de zangvogels! Deze standvogel is een echte alleseter die vooral in de winter vaak bij aas te vinden is; de Raaf neemt als aaseter de plaats van gieren in waar deze ontbreken en ze zoeken soms, net als gieren, op hoogte zwevend naar voedsel.

Raven maken vaak een wat logge indruk als ze overvliegen en hun kenmerkende ‘krook-krook’ laten horen (beluister het geluidsfragment onder deze tekst). Het grote komvormige nest wordt in hoge oude bomen gebouwd van takken en stokken en met zacht materiaal gevoerd. Raven zijn heel vroege broeders, ze kunnen al in februari op eieren zitten en in april kunnen de eerste jongen uitvliegen

In de 19e eeuw was deze soort nog vrij algemeen op de diluviale gronden in het midden en oosten van het land. Felle bejaging was de oorzaak van het verdwijnen van deze soort uit Nederland; het laatste broedgeval bijna een eeuw geleden werd opgetekend in 1928. Sinds 1966 blijken pogingen tot herintroductie succesvol en in 2010 werd het aantal territoria geschat op 75 tot 95 broedparen. Wel is het aantal jongen minder dan in het begin van de vorige eeuw; als oorzaak wordt de beschikbaarheid van voedsel aangegeven.

Anno 2012 bestaat een stabiele kern op de Veluwe, is sprake van een lichte toename op de Utrechtse heuvelrug en zijn losse territoria aangetroffen in zuidelijk Flevoland, Drenthe, Salland en de Achterhoek. De laatste jaren is ook een toename van dispersie en trek waargenomen en tegenwoordig wordt zelfs een enkele Raaf waargenomen in het westen van het land. Eind januari kwamen meldingen binnen dat zich in de duinen tussen Katwijk en Scheveningen twee Raven zouden ophouden, evenzo uit andere natuurgebieden in het westen. Het aantal meldingen in de regio is in 2012 toegenomen en er worden vaker Raven gezien in de duinen, ook die van Meijendel.

Het bovenstaande is deels gebaseerd op een recent artikel in 'Holland's Duinen' nummer 59, april 2012. Click deze link en lees het gehele artikel.

Door vervolging verdween de Raaf begin twintigste eeuw als Nederlandse broedvogel; het laatste broedgeval vond in 1928 plaats bij Nijkerk. Herintroductie tweede helft vorige eeuw leidde tot de eerste broedgevallen in 1976 en een langzaam toenemende broedpopulatie die pas rond 1990 echt vleugels kreeg.

De aantallen zijn tot na de eeuwwisseling min of meer stabiel, vanaf 2010 toont de trend een stijgende lijn. Aanvankelijk was de spreiding van de soort vrijwel geheel beperkt tot de Veluwe en de Utrechtse Heuvelrug, maar tegenwoordig dijt die verder uit. Raven nestelen anno 2016 ook in andere regio's, met name Salland, Flevoland en de Achterhoek. Inmiddels zijn ook Friesland, de Zuid-Hollandse duinen en Noord-Brabant bereikt. De broedpopulatie telt 125-145 paren (2016). De dichtheden zijn overal laag (bron: Sovon ).

In 2012 is vlakbij Meijendel een succesvol broedgeval vastgesteld waarbij twee jongen zijn uitgevlogen uit een nest in het landgoed de Horsten. Lees de nieuwsberichten hierover van mei en juni 2012. In 2014 lijkt de Raaf zich in de regio te hebben gevestigd want ook tijdens wintertellingen in seizoen 2013-2014 is de soort enkele keren waargenomen in K7 en in K71.

Tussen 1969 en 1992 werden 196 voornamelijk uit Duitsland afkomstige Raven uitgezet op verschillende locaties (sovon.nl). Raven zijn tamelijk opportunistisch. Als er rustige nestplaatsen (in ouder bos) voorhanden zijn, in combinatie met open, voedselrijke gebieden (zowel in de winter als tijdens de broedtijd) dan kunnen Raven zich verder uitbreiden als broedvogel. Deze soort is gevoelig voor (illegale) vervolging (kan worden aangezien voor zwarte kraai). Gunstig is het laten liggen van kadavers van grote grazers, vooral in de winter (bron: Vogelbescherming Nederland ).