Ekster

De Ekster is een echte standvogel die zijn territorium in zomer en winter zelden verlaat. Alleen de jonge, ongepaarde vogels zwerven rond, meetal in groepjes. Het is een soort met een voorkeur voor open cultuurlandschap met boerderijen en dorpen, maar de Ekster is flexibel gebleken en is tegenwoordig ook een normale verschijning in stedelijk gebied.

De Ekster is onmiskenbaar met zijn lange zwarte staart en contrastrijke zwart-witte tekening. Van dichtbij gezien blijkt het zwart een fraaie weerschijn van blauwe, groene en paarse tinten te vertonen. Ondanks al dat fraais heeft de Ekster ook een slechte reputatie, zelfs bij natuurliefhebbers. Hij rooft namenlijk eieren en nestjongen! Bovendien staan Eksters er in de volksmond om bekend glimmende voorwerpen als sierraden en zilveren theelepeltjes te 'stelen' en naar het nest te brengen.

Deze kraaiachtige bouwt een groot koepelvormig nest mèt een dak, bij voorkeur in een hoge boom. Het dak dient volgens sommige bronnen als bescherming tegen zijn grootste belager de Zwarte Kraai. Vaak wordt het nest meerdere jaren gebruikt. Het legsel bestaat uit 5-8 eieren die door het vrouwtje worden uitgebroed. De jongen worden door beide ouders verzorgd. Er is jaarlijks één legsel.

Een Ekster is een alleseter. Het voedsel bestaat onder andere uit eieren en jonge vogels, ook kikkers, slakken, emelten, insecten, vruchten en zaden. In verstedelijkt gebied wordt ook brood, patat en ander voer of afval niet versmaad.

Sinds ongeveer 1975 werden grote delen van Zeeland, Flevoland en enkele Waddeneilanden aan het verspreidingsgebied van de Ekster toegevoegd. Meer nestgelegenheid en minder jachtdruk opende de weg naar deze regio's. Op de hoge gronden zijn de aantallen sinds 1990 duidelijk afgenomen, vooral in bosrijke gebieden. De Ekster kreeg te maken met de terugkeer van een geduchte predator (Havik), ondervond nestplaatsconcurrentie (Zwarte Kraai) en kende vermoedelijk ook voedselproblemen door veranderde landbouwpraktijken. In stedelijk gebied is de soort sinds de jaren zeventig en tachtig overal sterk toegenomen.

De sterke afname van het aantal Ekstersparen in het duin wordt, net als bij de Houtduif, in verband gebracht met de vermeerdering van het aantal Havikken.