Dichtheid per km2
Territoria per km²
Dichtheid
Dichtheid = territoria per jaar gedeeld door het Meijendel-oppervlak in dat jaar, volgens dezelfde berekening als de dashboardkeuze “Dichtheid per km2”.
Beschrijving
De Kleine Rietgans is nauw verwant aan Taiga- en Toendrarietgans en is ongeveer net zo groot als de Toendrarietgans. Vooral de hals is korter dan bij de Taigarietgans, waardoor de Kleine Rietgans een meer gedrongen postuur heeft. Verder zijn de poten roze en niet oranje zoals bij die andere twee, maar dat kan op grotere afstand en/of bij donker weer onvoldoende houvast bieden. De kop is wat ronder en de snavel is kort en compact en meestal zwart met een roze band. Het kleed lijkt over het algemeen een licht roze zweem te hebben. In de vlucht is goed te zien dat de bovenkant van de vleugels lichtblauw-grijs is. Dan is ook een brede witte rand op de staart te zien, die bij de andere twee rietganzen veel smaller is.
Kleine Rietganzen broeden op de berghellingen van Groenland, IJsland en Spitsbergen, op uitstekende rotsen en in rotsspleten in zeer open gebied op de arctische toendra. Ze broeden in kleine kolonies.
Vrijwel alle Kleine Rietganzen van Spitsbergen, overwinteren in Nederland. De eerste ganzen arriveren in september, oplopend tot tot enkele tienduizenden in oktober en november. Ze concentreren zich in Zuidwest-Friesland en trekken vervolgens merendeels door naar overwinteringsgebieden in Vlaanderen. Veel kleinere aantallen pleisteren in Midden-Delfland ZH. De aantallen in Nederland namen sinds 1975 fors toe, wat de toegenomen broedpopulatie weerspiegelt. Sinds 2005 nemen de aantallen in ons land echter weer af, terwijl de populatie nog steeds groeit. Veel Kleine Rietganzen blijven namelijk ook in het najaar in Denemarken en doen ons land niet meer aan (bron: Sovon ).
Het Team Invasieve Exoten van de Voedsel- en Warenautoriteit heeft in 2010 SOVON gevraagd een risicoanalyse uit te voeren voor geïntroduceerde ganzensoorten. De risicoanalyse heeft o.m. betrekking op deze soort. Volg deze link naar het rapport.
Kleine Rietganzen broeden op de berghellingen van Groenland, IJsland en Spitsbergen, op uitstekende rotsen en in rotsspleten in zeer open gebied op de arctische toendra. Ze broeden in kleine kolonies.
Vrijwel alle Kleine Rietganzen van Spitsbergen, overwinteren in Nederland. De eerste ganzen arriveren in september, oplopend tot tot enkele tienduizenden in oktober en november. Ze concentreren zich in Zuidwest-Friesland en trekken vervolgens merendeels door naar overwinteringsgebieden in Vlaanderen. Veel kleinere aantallen pleisteren in Midden-Delfland ZH. De aantallen in Nederland namen sinds 1975 fors toe, wat de toegenomen broedpopulatie weerspiegelt. Sinds 2005 nemen de aantallen in ons land echter weer af, terwijl de populatie nog steeds groeit. Veel Kleine Rietganzen blijven namelijk ook in het najaar in Denemarken en doen ons land niet meer aan (bron: Sovon ).
Het Team Invasieve Exoten van de Voedsel- en Warenautoriteit heeft in 2010 SOVON gevraagd een risicoanalyse uit te voeren voor geïntroduceerde ganzensoorten. De risicoanalyse heeft o.m. betrekking op deze soort. Volg deze link naar het rapport.
Bescherming
Kleine Rietganzen zijn niet bedreigd, maar hebben wel een heel beperkt verspreidingsgebied. Voor de Kleine Rietganzen van Spitsbergen heeft Nederland, samen met België, een heel grote verantwoordelijkheid (bron: Vogelbescherming Nederland ).