Braamsluiper

Een Braamsluiper is een hele onopvallende vogel met zijn grijze kop, grijsbruine bovenzijde en vaalwitte onderzijde; de keel is spierwit. Hij is ook heel schuw en laat zich zelden zien. Hij is daarmee het tegenovergestelde van zijn neefje de Grasmus die zich juist graag laat zien, zingend vanaf de top van zo’n struik, vaak ook in een korte zangvlucht.

De aanwezigheid van een Braamsluiper wordt vooral verraden door het opklinken van een een-tonig geratel uit het binnenste van een struik. Dichtbij deze zanger is te horen dat die ratel voorafgegaan wordt door een zacht en kort prevelend liedje.
Hij is overigens ook veel minder talrijk dan zijn familielid.

De Braamsluiper is een zomergast, de eerste exemplaren komen in de regel in april terug uit het overwinteringsgebied Oost Afrika, vooral Soedan en Tsjaad. Hij doet zijn naam eer aan want leidt zijn steelse leven bij voorkeur in doornige struiken in een halfopen landschap. Grote delen van de Meijendelse duinen, daar waar veel duin- en meidoorns staan, zijn dus uitstekend geschikt.

Het komvormige nest van de Braamsluiper zit diep verborgen in degelijke struiken en struwelen. Het is gebouwd van stengels en wortels, soms bekleed met wat haar ofzo. Het vrouwtje bebroedt het legsel, beide ouders voeren de jongen. Meestal is er een tweede broedsel.

Braamsluipers zijn het talrijkst in duingebieden met doornstruwelen en kleinschalig boerenland met veel heggen op kleigronden. Grote bosgebieden worden gemeden, in stedelijk gebied bewoont de soort (schaars) parken en tuinen. In de lage delen van het land wist de Braamsluiper sinds ca. 1975 te profiteren van toegenomen beplanting in voorheen open gebied. Op de hoge gronden, daarentegen, ging broedgelegenheid verloren bij o.a. ruilverkavelingen (bron: zie vogel.asp r398).

Na een achteruitgang hebben de aantallen Braamsluipers zich gestabiliseerd in Nederland. Mogelijk heeft de soort te lijden onder de enorme droogtes in Oost-Afrika (bron: Vogelbescherming Nederland ).

Grote delen van Meijendel beschikken over het juiste biotoop (doornstruwelen!) en de Braamsluiper is dan ook goed vertegenwoordigd. Het aantal broedgevallen hier is door de jaren heen geleidelijk gestegen maar lijkt inmiddels het hoogtepunt voorbij (zie grafiek met tabel boven).