Holenduif

De Holenduif is een standvogel, maar veel minder algemeen dan de bijv. de Houtduif. Hij komt vooral in loofbosen voor, maar ook in duinen, parken en agrarisch gebied met bomen. In de winter is het een zwerver die in groepen rondtrekt op zoek naar voedsel.

Een Holenduif lijkt qua maat en vorm nogal op Rotsduif of Stadsduif, en ook verwarring met bepaalde typen postduiven is mogelijk. De Holenduif is een stuk kleiner dan de Houtduif. Het verenkleed is aan de bovenzijde blauwgrijs, hals en borst zijn roze en er zit een glanzend groene vlek in de nek. In de vlucht zijn op de vleugels twee opvallende donkere strepen te zien.

Oorspronkelijk maakten Holenduiven het nest in boomholtes, maar tegenwoordig lijken ze een stuk minder kieskeurig: ook konijnenholen, nestkasten en holtes in gebouwen worden nu gebruikt. Het nest blijft onbekleed, de meestal 2 eieren liggen op de kale bodem. Beide ouders bebroeden de eieren en verzorgen de jongen. In de regel volgt een tweede legsel, vaak een derde en soms zelfs een vierde!

Het voedsel bestaat voornamelijk uit graan, onkruidzaden en bessen, maar kent weinig dierlijke componenten.

De Holenduif heeft zich opmerkelijk goed aangepast aan het intensieve agrarische cultuurlandschap. Sinds ongeveer 1970 namen de aantallen een tijdlang sterk toe. Misschien was dit deels herstel van een inzinking in de jaren zestig, veroorzaakt door landbouwgif. Tegelijkertijd breidde de Holenduif zich met name in Laag-Nederland fors uit. Sinds 1990 is de stand stabiel (bron: zie vogel.asp r398).

Mede dankzij het hoge aantal legsels en ondanks bedreigingen voor het legsel van marters, eekhoorns, zelfs katten, groeit het aantal Holenduiven in Nederland nog steeds, zij het met pieken en dalen.

Het aantal territoria in Meijendel vertoont een soortgelijk patroon als het landelijke, maar met een forse dip tussen 2000 en 2005.