Dichtheid per km2
Territoria per km²
Dichtheid
Dichtheid = territoria per jaar gedeeld door het Meijendel-oppervlak in dat jaar, volgens dezelfde berekening als de dashboardkeuze “Dichtheid per km2”.
Beschrijving
Alle Alken (Alcidae) zoals de Zwarte Zeekoet zijn zwart-witte zeevogels die alleen aan land komen om te broeden. Zij hebben een langwerpig lichaam met ver naar achter geplaatste poten met zwemvliezen. De kleine, smalle vleugels zijn uitstekend geschikt voor de voortstuwing onder water.
Als Alken duiken zijn de vleugels al in een knik om onder water mee te 'vliegen', de poten dienen dan vooral om te sturen. Ze worden vanwege die aanpassingen wel eens de 'Pinguïns van het Noordelijk Halfrond genoemd'. Vanwege de aangepaste vleugels vliegen ze met snelle, snorrende vleugelslagen en vanwege de plaatsing van de poten lopen ze nogal onbeholpen. Maar ze zijn als een vis in het water en de gelijkenis met Pinguïns is treffend.
De Zwarte Zeekoet is duidelijk een slag kleiner dan de Zeekoet en iets groter dan de Papegaaiduiker. De zwarte snavel is dolkvormig en spits en deze soort heeft i.t.t. de meeste andere Alken rode poten, die van de Papegaaiduiker zijn oranje. In zomerkleed is de vogel geheel zwart met uitzondering van een witte vlek op de vleugels. In winterkleed is hij geheel wit behalve dat de bovenzijde van de vleugels zwart blijven en de witte vlek houden.
De Zwarte Zeekoet voedt zich met op de bodem levende vis en kreeftachtigen; in de zomer meer vis, in de winter (waarschijnlijk) meer ongewervelden. Hij foerageert daarom meestal dichtbij de kust, op dieptes tot 20 meter.
Zwarte Zeekoeten broeden langs noordelijke kusten van de Atlantische Oceaan en Noordelijke IJszee, de dichtstbijzijnde broedplaatsen zijn in Oost-Denemarken en Schotland. Ze broeden in losse groepen of kolonies op rotsachtige hellingen aan de zee en op rotseilanden. Het legsel bestaat uit soms 1, maar meestal 2 eieren.
Zwarte Zeekoeten zijn standvogels en overwinteren in eerste instantie in het broedgebied, ze trekken pas naar het zuiden bij voedselgebrek. Het zijn bij ons zeldzame gasten in het kustgebied. De meeste waarnemingen vallen in de maanden augustus-december. Sommige vogels bleven weken of zelfs maanden aanwezig en verbleven (naar wordt aangenomen) op locaties die soms tientallen kilometers van elkaar verwijderd waren (bron: Sovon ).
 |
| …de vleugels al in een knik…
Klik voor vergroting. |
De Zwarte Zeekoet is duidelijk een slag kleiner dan de Zeekoet en iets groter dan de Papegaaiduiker. De zwarte snavel is dolkvormig en spits en deze soort heeft i.t.t. de meeste andere Alken rode poten, die van de Papegaaiduiker zijn oranje. In zomerkleed is de vogel geheel zwart met uitzondering van een witte vlek op de vleugels. In winterkleed is hij geheel wit behalve dat de bovenzijde van de vleugels zwart blijven en de witte vlek houden.
De Zwarte Zeekoet voedt zich met op de bodem levende vis en kreeftachtigen; in de zomer meer vis, in de winter (waarschijnlijk) meer ongewervelden. Hij foerageert daarom meestal dichtbij de kust, op dieptes tot 20 meter.
Zwarte Zeekoeten broeden langs noordelijke kusten van de Atlantische Oceaan en Noordelijke IJszee, de dichtstbijzijnde broedplaatsen zijn in Oost-Denemarken en Schotland. Ze broeden in losse groepen of kolonies op rotsachtige hellingen aan de zee en op rotseilanden. Het legsel bestaat uit soms 1, maar meestal 2 eieren.
Zwarte Zeekoeten zijn standvogels en overwinteren in eerste instantie in het broedgebied, ze trekken pas naar het zuiden bij voedselgebrek. Het zijn bij ons zeldzame gasten in het kustgebied. De meeste waarnemingen vallen in de maanden augustus-december. Sommige vogels bleven weken of zelfs maanden aanwezig en verbleven (naar wordt aangenomen) op locaties die soms tientallen kilometers van elkaar verwijderd waren (bron: Sovon ).
Bescherming
Wereldwijd geldt Zwarte Zeekoeten niet als bedreigd. Deze soort krijgt vermoedelijk nog meer te maken met klimaatverandering als drukfactor. Zwarte Zeekoeten hebben verder te lijden onder olielozingen en andere zeevervuiling. Ook predatie door invasieve exoten zoals ratten en katten zorgt voor achteruitgang van de Europese populaties. Ook raken Zwarte Zeekoeten in netten verstrikt, worden ze bejaagd en kunnen verstoord worden in hun leefgebied door windmolenparken op zee (Vogelbescherming Nederland ).