Fazant

De aanwezigheid in Nederland van deze in feite exotische siervogel is het gevolg van introducties; bronnen verschillen van mening over de periode wanneer dat is gebeurd. De Fazant is een nu veel voorkomende standvogel die evenwel in aantallen geleidelijk afneemt sinds uitzetten voor de jacht niet meer is toegestaan.

Het is een forse vogel met lange staart, met name het mannetje valt op door zijn zeer kleurrijke verenkleed. De vogel leeft vooral op de grond en heeft een voorkeur voor akkerland, maar ook bosjes en bosranden voldoen.

De Fazant vliegt na opschrikken met veel kabaal op en maakt daarbij een ver klinkend korrend geluid. Maar het is geen goede vlieger. In het broedseizoen is de Fazant territoriaal, daarbuiten vooral sociaal. Het mannetje heeft vaak meerdere vrouwtjes die elk één legsel per jaar grootbrengen.

Rond 1975 kwamen Fazanten nog wijd verspreid voor op de Veluwe en in andere bosachtige gebieden. De verdwijning hier, en de scherpe afname op veel plaatsen elders, is een gevolg van het vanaf 1978 geleidelijk afbouwen van het uitzetbeleid en van predatie door Vos en Havik, iets dat versneld werd door enkele strenge winters. De afname vlakt inmiddels af en de soort weet zich in verschillende delen van het land te handhaven, zij het in lagere dichtheden dan weleer. Illegale uitzet komt overigens nog steeds voor (bron: zie vogel.asp r398).

Zoals de grafiek laat zien is het aantal broedgevallen in Meijendel drastisch verminderd. Na een piek in 1987 van 184 is het aantal broedgevallen jaarlijks afgenomen en lijkt de soort na 2012 verdwenen, onregelmatig een enkel territorium daargelaten.