Scharrelaar

De Scharrelaar is een stevig gebouwde vogel van het formaat Kauw. Het is naast IJsvogel en Bijeneter een van de kleurrijkste vogels in ons land. Het verenkleed is van overwegend turkoois-blauwe tinten met donkerblauwe accenten, de rug is oranjebruin. In de vlucht zijn helderblauwe hand- en armpennen zichtbaar met een zwarte vleugelachterrand. Hij heeft een forse zwarte snavel met een kleine haak aan de punt. Over het oog loopt een donkere streep.

Hij komt voornamelijk voor in droog en open terrein, met her en der struiken en bomen. Die gebruikt hij als uitkijkpost op zoek naar voedsel. Op het menu staan vooral grote insecten zoals kevers, krekels en sprinkhanen, maar ook andere dieren als kikkers en hagidissen zijn voor de Scharrelaar niet te versmaden.

Scharrelaars broeden in bijna alle landen rondom de Middellandse Zee m.u.v. Libië en Egypte en verder in Oost- en Zuidoost-Europa oost tot in West-Azië. Het broedareaal is door de jaren heen in het westen en noordwesten behoorlijk gekrompen. Ze broeden in bestaande holtes, rots- of muurspleten en ook in oude spechtennesten. Er is meestal één legsel. Scharrelaars overwinteren in tropisch Afrika.

In Nederland zijn Scharrelaars zeldzame dwaalgasten. Binnen Europa neemt het aantal waarnemingen geleidelijk af door verlies aan geschikt habitat in het broedareaal, waardoor de kans een Scharelaar in ons land te zien vermoedelijk kleiner wordt.

Enkele van de grootste bedreigingen voor de Scharrelaar zijn het verlies van geschikte broedgebieden door veranderd landgebruik, het gebruik van pesticiden in de landbouw en de jacht. De soort is in Europa het slachtoffer van de jacht wanneer deze gedurende de trek langs de Middellandse zee komt, en in andere gebieden wordt hij ook voor consumptie bejaagd. Vogelbescherming werkt samen met Birdlife Partners in gebieden waar de soort voorkomt en in gebieden langs de trekroute. Deze Partners zetten zich in voor het voortbestaan van de soort. (bron: Vogelbescherming Nederland ).