Dichtheid per km2
Territoria per km²
Dichtheid
Dichtheid = territoria per jaar gedeeld door het Meijendel-oppervlak in dat jaar, volgens dezelfde berekening als de dashboardkeuze “Dichtheid per km2”.
Beschrijving
De Kuifaalscholver is een slag kleiner en iets slanker dan de Aalscholver. De belangrijkste kenmerken van deze zwarte vogel zijn de gele snavelbasis en de zwarte kuif. Van dichtbij blijkt dat zwarte verenpak overigens donker olijfgroen te zijn. In de vlucht houdt de Kuifaalscholver zijn nek gestrekt, terwijl de Aalscholver met een lichte knik in de nek vliegt. Hij leeft van vis die meestal vanaf het water wordt opgedoken.
Dit is een uitgesproken zeevogel die hoofdzakelijk op zee verblijft of aan de kust, maar nauwelijks in het binnenland te zien is. Hij broedt verspreid in Europa van IJsland en West-Siberië tot in de Middellandse Zee. Hij broedt daar in gespreide kolonies op steile rotskusten die aan diep water grenzen en bouwt daar een nest van plantaardig materiaal in spleten of kleine grotten. Overigens zijn er broedpogingen geweest op een stenen strekdam nabij Neeltje Jans en in 2013 was daar het eerste zekere broedgeval voor Nederland. Als broedvogel van rotskusten kozen de vogels een met zware rotsblokken versterkte strekdam.
In de winter heeft de Kuifaalscholver een groter verspreidingsgebied en komt dan ook in kleine aantallen naar de Noordzee. Kuifaalscholvers worden vrijwel alleen op stenige plekken langs de kust gezien, met name bij pieren en werkeilanden. Het gaat om solitaire vogels of kleine groepjes die soms maandenlang ter plekke blijven. De meeste waarnemingen vallen tussen half augustus en half april. De aantallen lijken in het laatste kwart van de twintigste eeuw te zijn toegenomen (bron: Sovon ).
Dit is een uitgesproken zeevogel die hoofdzakelijk op zee verblijft of aan de kust, maar nauwelijks in het binnenland te zien is. Hij broedt verspreid in Europa van IJsland en West-Siberië tot in de Middellandse Zee. Hij broedt daar in gespreide kolonies op steile rotskusten die aan diep water grenzen en bouwt daar een nest van plantaardig materiaal in spleten of kleine grotten. Overigens zijn er broedpogingen geweest op een stenen strekdam nabij Neeltje Jans en in 2013 was daar het eerste zekere broedgeval voor Nederland. Als broedvogel van rotskusten kozen de vogels een met zware rotsblokken versterkte strekdam.
In de winter heeft de Kuifaalscholver een groter verspreidingsgebied en komt dan ook in kleine aantallen naar de Noordzee. Kuifaalscholvers worden vrijwel alleen op stenige plekken langs de kust gezien, met name bij pieren en werkeilanden. Het gaat om solitaire vogels of kleine groepjes die soms maandenlang ter plekke blijven. De meeste waarnemingen vallen tussen half augustus en half april. De aantallen lijken in het laatste kwart van de twintigste eeuw te zijn toegenomen (bron: Sovon ).