Waterkwaliteit en BMP
De gegevens uit het BMP werden vergeleken met twee andere grote datasets: die met waterkwaliteitsmetingen van de waterschappen en met gegevens over landbouwgebruik van het CBS. Veel voor vogels belangrijke insecten brengen een deel van hun leven in het water door. Uit de vergelijking kwam een duidelijke trend naar voren: waar de hoeveelheid imidacloprid in het oppervlaktewater boven de 20 nanogram per liter komt, nemen de vogels in aantal af en naarmate de hoeveelheid hoger is, is de afname groter. In gebieden met een hogere concentratie dan 20 nanogram en waarvoor gegevens beschikbaar waren, was de teruggang van de vijftien onderzochte vogelsoorten gemiddeld 3,5 % per jaar.

Kaartje overgenomen van SOVON
Het gaat om de volgende soorten: de Bosrietzanger, Rietzanger, Kleine Karekiet, Veldleeuwerik, Graspieper, Geelgors, Spotvogel, Boerenzwaluw, Gele Kwikstaart, Ringmus, Fitis, Roodborsttapuit, Spreeuw, Grasmus en Grote Lijster. Insecteneters die jaarlijks door bekwame vrijwilligers worden gemonitord in honderden BMP-telgebieden. 'Het artikel onderstreept nogmaals hoe breed deze gegevens toepasbaar zijn, van ondersteuning van het beleid tot het uiteenrafelen van complexe biologische processen. Dat geeft het BMP-werk in de komende jaren zonder twijfel een geweldige impuls!', aldus Rob Vogel, hoofd Monitoring bij Sovon.
[Bericht overgenomen van SOVON. Lees het origineel.]
Lees via deze link het volledige persbericht, inclusief een filmpje met uitleg over het onderzoek en meer achtergrondinformatie
N.B. Het kaartje spreekt boekdelen om welke regio het met name gaat. Het oppervlaktewater in een groot gebied buiten 'onze' duinen blijkt hoge concentraties van de gifstof te bevatten.